Tajlandia

Opis - ciąg dalszy

W największych parkach narodowych - takich jak Khao Yai, Doi Inthanon czy Khao Sok - można zobaczyć, lub przynajmniej usłyszeć, przedstawicieli naczelnych, zwłaszcza gibony i makaki. Na objętych ochroną terenach leśnych niemal zawsze można spotkać jelenie, zwłaszcza mundżaka (jeleń szczekający) oraz wielkiego, ciemnobrązowego sambara indyjskiego, który w tych samych parkach woli lasy liściaste. W czasie nocnych wypraw do parków narodowych Doi Inthanon, Doi Suthep, Khao Yai i Khao Sam Roi Yot można spotkać cywetę (palmową bądź indyjską). Znacznie trudniej natknąć się na tygrysa, dla którego bezustannym zagrożeniem są zarówno kłusownicy, jak i drwale niszczący jego naturalne środowisko. Bojaźliwy, żerujący nocą tapir żyje głęboko w lasach w południowej części półwyspu, ale sporadycznie można go zobaczyć za dnia. Innym niecodziennym przedstawicielem kopytnych jest gaur, którego nietrudno rozpoznać po brązowym tułowiu, ostrych rogach, masywnych szaro-białych nogach i potężnym cielsku. Jak się szacuje, obecnie na terenie Tajlandii - głównie w Khao Yai i Khao Sok - żyje zaledwie około 2 tys. dzikich słoni indyjskich. Nawet jeżeli podczas wycieczki do parku narodowego nie uda się zobaczyć zbyt wielu ssaków, zawsze można liczyć na ptaki. Ze względu na położenie Tajlandii na skrzyżowaniu szlaków migracyjnych w Azji Południowo-Wschodniej, kraj ten szczyci się ogromną różnorodnością gatunków ptactwa. Żyje tu dwanaście gatunków dzioborożca - wszystkie odznaczają się majestatyczną budową, wielkim dziobem zwieńczonym dziwacznymi rogowymi naroślami oraz masywnymi, potężnymi skrzydłami, których trzepotanie słychać z daleka.
Pulchny kurtaczek jest bardzo płochliwy. Wszystkie jego odmiany skrzą się odcieniami czerwieni, żółci, błękitu i czerni. Przyciągające wzrok trogony, o pomarańczowych piersiach i czerwonej głowie, żyją głównie w środkowej warstwie lasów, takich jak Khao Yai. Na tych terenach występują również brodacze. Do mniej atrakcyjnych wizualnie, ale częściej widywanych stałych mieszkańców lasów należy drozd oraz dławik długoogonowy.
Mnóstwo ptaków przyciągają w Tajlandii również pola ryżowe, nie tylko z powodu nasion i traw, ale i żyjących w tym środowisku owadów, gryzoni, a nawet ryb. Do najpospolitszych gatunków należą ryżowce .Częstym widokiem na polach są także czaple białolice i czaple nadobne. Posępne skały w rejonie Krabi, Phang Nga i Ko Tarutao upodobał sobie wspaniały białobrzuchy orzeł morski, polujący w tych okolicach na ryby i węże morskie. W rejonie wapiennych skał żyją również maleńkie jaskółki, których gniazda - główny składnik zupy z ptasich gniazd - często padają łupem złodziei. Ptaszki te chętniej jednak zamieszkują tutejsze jaskinie krasowe.
W Tajlandii żyje około 175 gatunków węży, z czego 56 jest jadowitych. Śmierć z powodu ukąszenia zdarza się rzadko, niemniej jednak wszystkie szpitale powinny posiadać zapasy surowicy.

Kuchnia

Tajska kuchnia jest obecnie bardzo popularna w większości krajów zachodnich. Doskonalą reputacje zawdzięcza wykorzystaniu świeżych składników do szybkiego przyrządzania dań, które są "ogniste", a równocześnie aromatyczne i posiadają subtelny smak. Trawka cytrynowa, bazylia, kolendra, kłącze galangi, chili, czosnek, sok limony, mleko kokosowe i sfermentowany sos rybny to zestaw najistotniejszych składników, które nadają tej kuchni charakterystyczny smak.

Religia

Ponad 90% mieszkańców Tajlandii uważa się za buddystów odłamu Terawada, żyjących zgodnie z naukami świętego człowieka nazywanego zwykle Buddą, a dokładniej Gautamą Buddą. Terawada jest jedną z dwóch głównych praktykowanych w Azji odmian buddyzmu. W Tajlandii wzbogacają ją dodatkowo elementy wierzeń animistycznych i hinduistycznych. Pozostałe 10% ludności to wyznawcy buddyzmu Mahajana, muzułmanie, hindusi, sikhowie i chrześcijanie.

Wybrane uroczystości

Nie ma prawie tygodnia, który minąłby bez jakichś lokalnych bądź narodowych uroczystości obchodzonych gdzieś w Tajlandii. Większość z nich jest świetną zabawą lak dla uczestników, jak i widzów. Prawie wszystkie tajskie święta mają jakiś religijny aspekt. Najbardziej teatralne wywodzą się z hinduizmu, czczą duchy żywiołów starożytnymi rytuałami i ceremonialnymi paradami, w trakcie których uczestnicy ubrani są w specjalne kostiumy.
Uroczystości buddyjskie zwykle odbywają się w pobliżu miejscowej świątyni i choć aspekt religijny jest ich bardzo istotnym elementem (wyznawcy gromadzą dobre uczynki, aby następne wcielenie było lepsze), to jednak przeważa beztroska atmosfera. Tereny świątynne roją się od sprzedawców jadła i błyskotek, ustawiane są prowizoryczne sceny dla przedstawień ludowego teatru likay, zawodów piosenkarskich i konkursów piękności.
Wiele świąt świeckich (na przykład spęd słoni czy przedstawienie Most na rzece Kwai) to miejscowe wydarzenia kulturalne odbywające się pod gołym niebem, specjalnie przygotowane dla tajlandzkich turystów i obcokrajowców, a więc odrobinę sztuczne, choć przez to wcale nie mniej rozrywkowe. Inną atrakcją są jarmarki organizowane w stolicach prowincji, których cel, to znaczy prezentacja lokalnych specjalności, jest tylko lekko zawoalowany. Niemniej jednak wydarzenia te nabierają wszelkich atrybutów uroczystości religijnych, i dlatego są zazwyczaj godne obejrzenia.